Inne sezonowe zaburzenia

O zaburzeniach w psychiatrii mówi się wówczas, gdy można zaobserwować pewien zespół (można by też powiedzieć – zestaw) objawów. Jest to zwykle zespół dość stały to znaczy, że pewne objawy współwystępują z niektórymi innymi, ale nie wszystkimi to znaczy, że nie wszystko pasuje do wszystkiego. Zdarza się jednak również, że osoba chora lub jej lekarz jest w stanie zaobserwować tylko jeden, pozornie z niczym niepowiązany, objaw. Jeśli chodzi o objawy występujące sezonowo (czyli tylko w określonym okresie roku) to najczęściej można się spotkać z:
– sezonowymi zaburzeniami snu – bezsennością, nadmierną sennością lub naprzemiennym występowaniem bezsenności i nadmiernej senności
– sezonowymi dolegliwościami bólowymi – mogą to być bóle głowy, bóle kończyn, bóle brzucha lub inne, czasem nawet trudne do określenia, dolegliwości bólowe o charakterze bólów wędrujących, czy też mrowień albo drętwień.
– sezonowymi znacznymi zmianami apetytu i masy ciała (zazwyczaj powyżej 6 kg) – typowe jest zwiększenie masy zimą i wyraźny spadek, bez specjalnego wysiłku ze strony pacjenta, w okresie wiosny i lata.
– sezonowymi znacznymi zmianami odczuwanego poziomu energii – w tym przypadku typowy jest brak energii zimą i nadmiar wiosną/ latem.
Jeśli u pacjenta występuje tylko jeden z tych objawów, to pomimo stwierdzenia systematycznych nawrotów wyraźnie związanych z porami roku, nie można rozpoznać ChAS, w celu stwierdzenia tej choroby konieczne jest bowiem rozpoznanie pełnoobjawowej depresji. Mimo braku formalnego rozpoznania sezonowych zaburzeń nastroju postępowanie terapeutyczne nie odbiega istotnie od tego, które zaleca się w przypadku ChAS. Można w związku z tym oczekiwać, iż fototerapia będzie skuteczna także w przypadku objawów izolowanych. Nawiasem mówiąc tego typu pojedyncze objawy utrzymują się tylko przez jakiś czas życia pacjenta, a później często rozpoczyna się pełnoobjawowa ChAS. W takich sytuacjach należy te pojedyncze objawy traktować jako zwiastuny, choć o tym, że nimi były dowiadujemy się oczywiście już po fakcie.

 

pic_author

Autorem tekstu jest
prof. dr hab. n.med Łukasz Święcicki
II Klinika Psychiatrii Instytut Psychiatrii i Neurologii w Warszawie