Wskazania medyczne (także poza sezonowymi zaburzeniami nastroju)

Podstawowym wskazaniem do stosowania fototerapii jest depresja w przebiegu ChAS (depresja zimowa), jednak ta metoda leczenia jest także z powodzeniem stosowana w kilku innych dolegliwościach:
– zaburzenia snu – jedno z często obserwowanych zaburzeń snu określa się jako przesunięcie fazy snu. Osoby dotknięte tym zaburzeniem skarżą się na bezsenność, ale tak naprawdę ich problem polega nie na tym, że nie śpią, tylko na tym, że ich organizm chce spać nie wtedy, kiedy oczekuje tego „właściciel” organizmu – to znaczy nie w nocy tylko kiedy indziej. Najlepszym sposobem sprowadzenia snu na właściwe miejsce jest stosowanie fototerapii rano lub wieczorem (w zależności od tego czy sen przychodzi zbyt późno czy za wcześnie).
– izolowane zaburzenia sezonowe – pojedyncze objawy lub grupy objawów wspomniane szerzej w jednym z wcześniejszych rozdziałów, a nie spełniające kryterium ChAS, leczy się głównie przy pomocy fototerapii.
– niesezonowe zaburzenia depresyjne – fototerapia jest skutecznym uzupełniającym sposobem leczenia zaburzeń depresyjnych, które nie mają cech sezonowych, a więc depresji w przebiegu choroby afektywnej jednobiegunowej i dwubiegunowej, a nawet depresji występującej u chorych na schizofrenię.
– sezonowy przyrost masy ciała – to szczególna postać izolowanych zaburzeń sezonowych, w których leczenie światłem może być bardzo skuteczne. U części osób fototerapia wyraźnie hamuje nadmierny apetyt na węglowodany, co pozwala na przeprowadzenie skuteczne odchudzania.

 

pic_author

Autorem tekstu jest
prof. dr hab. n.med Łukasz Święcicki
II Klinika Psychiatrii Instytut Psychiatrii i Neurologii w Warszawie